Onberaden politiek slecht voor noodzakelijke flexibilisering

Wat zullen de beslissingen in de politiek teweeg gaan brengen voor de flexbranche in 2020?

Zoals beschreven in het artikel Flex by choice of flex by force: “Het lijkt wel of Den Haag terug wil naar alleen uitzenden voor ‘ziek en piek’, maar dat is uitzenden van de jaren ’80. Dit sluit niet meer aan bij de huidige arbeidsmarkt. Niet bij de moderne uitzendkracht en niet bij bedrijven die nu eenmaal behoefte hebben aan een flexibele schil. Dat is echt een stap achteruit”.

Zoals bekend, wil minister Koolmees (economische zaken) de WAB ongewijzigd doorzetten. De Raad van State heeft de plannen voor payroll in de WAB met de grond gelijk gemaakt, maar de politiek is daar ongevoelig voor. Naast de nihil mogelijkheden in de payrollbranche zal dit ook het reguliere uitzenden raken.

Bovendien verscheen er onlangs een interview in Flex & Figures (ABU) met Leo Lucassen van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis en hoogleraar aan de Universiteit Leiden. Hierin werd gesteld dat: “Lafheid in de politiek ondermijnt het draagvlak voor immigratie, terwijl arbeidsmigratie voor de uitzendbranche bittere noodzaak is”.

Gezien de economische en demografische ontwikkelingen is het noodzaak dat er meer draagvlak komt voor immigratie. Daarnaast is het van belang dat de politiek de uitzend- en goed gereguleerde payrollbranche met rust laat.

Aldus Rutger van Lee, directeur Uitzendbureau hET.